Aikido

"Pokonać przeciwnika to względne zwycięstwo. Zawsze jest tak, że dzisiejsze zwycięzca, jutro może być pokonanym. Stań się zatem cząstką Natury: rośnij w niej i z nią. Jeśli poprawnie rozumiesz i słuchasz jej praw, stajesz się jej integralną częścią i ktoś, kto atakuje ciebie, będzie atakował samą Naturę. Nie ma takiego, kto mógłby przełamać jej prawa. Spróbuj zawrócić strumień a będziesz mógł wykorzystać jego brutalną moc. Pozwól przeciwnikowi iść tam gdzie chce -zmień mu drogę, jeśli tego pragnie a potem pozwól mu upaść tam gdzie chce. Nie ma potrzeby wytężać siebie samego w nieodpowiednim momencie. W AIKIDO nie staraj się być silnym. Nie bądź zwycięzcą nad wrogiem, ale przez poprawienie zasad - zwycięzcą nad samym sobą. Potem, jeśli możesz dodać ogładę do ogłady, nie będzie potrzeby dążyć do pokonania wroga. Łącząc swój umysł z umysłem przeciwnika, możesz przeniknąć jego zamiary, roztopić się w jego ruchach, które stają się nieskuteczne. To jest właśnie AIKIDO, droga życia, gdzie umysł i ciało to jedność."
Japońska sztuka wojenna Aikido jest rozległym systemem technik rzutów, dźwigni na stawy, uderzeń i unieruchomień, w połączeniu z treningiem tradycyjnymi japońskimi rodzajami broni jak miecz, kij i nóż. Stworzone zostało przez Morihei Ueshiba na początku dwudziestego wieku na podstawie jego własnych intensywnych studiów różnych systemów sztuk wojennych z użyciem i bez użycia broni. Aikido reprezentuje esencję wielowiekowej japońskiej wiedzy wojennej. Jest to jedna z najszerzej praktykowanych Budo, sztuk wojennych, na świecie.

Jednak Ueshiba (zwyczajowo nazywany O-Sensei lub czcigodny nauczyciel) był przekonany, że jego Aikido ma być uprawiane jako więcej niż tylko nauka metod walki. Japońskie sztuki wojenne pod wpływem sztuk medytacji i samodoskonalenia wewnętrznego zaczerpniętych z Indii i Chin, często kładły nacisk na polepszanie wewnętrznej jak również fizycznej integracji. Dzierżący odbierający życie miecz idealny wojownik w japońskim odczuciu jest więcej niż tylko maszynm do zabijania, jest on przykładem prawości, odwagi i lojalności, chętnie pooewięcającym życie (ale nigdy honor) w imię swego pana i zobowiązań. Poznawszy te tradycje O-Sensei wyobrażał sobie Aikido nie tylko jako środek do zwyciężania wroga, ale także jako środek promowania pozytywnego charakteru idealnego wojownika i przede wszystkim przezwyciężania konfliktu dwoistości. Dla O-Sensei Aikido było ścieżką samodoskonalenia. On wierzył, że może ono być środkiem dla każdego, kazdej narodowości, do kroczenia tą sama oecieżką. Aikido to shugyo: intensywny fizyczny i duchowy trening prowadzący do perfekcji ludzkiego charakteru i osiągnięcia prawdziwej mądrości.

Duch shugyo bardziej niż jakakolwiek technika definiuje trening Aikido. Pomimo, że techniczne mistrzostwo jest podstawą, bez podbudowy filozoficznej Aikido byłoby niczym więcej niż ćwiczeniami i rzutami. Kiedy trenujesz, miej te koncepcje na uwadze. Ostatecznie muszą one przestać być koncepcjami, a stać się częścią ciebie.

Jako początkujący, staraj się ćwiczyć podstawy Aikido - koncentrację energii, relaks, skupienie umysłowe i spokój - we wszystkim co robisz. Przekonasz się, że trening Aikido nie jest ograniczony do dojo. ale staje się sztuką życia. To jest to co uważa się za "Aikido w życiu codziennym".